Vijf voor twaalf

Vandaag sleepte ik mezelf naar de dokter. Een deel van mij wilde het nog wat uitstellen, maar het gezondere deel spoorde me aan om toch maar te gaan, voor de zekerheid. Daar zat ik dan. In een veel te nette wachtzaal met veel te intellectuele literatuur, en drie foldertjes in de handen over de artsen die in de praktijk werkzaam zijn. Sportdokters, voedingspecialisten en mental coaches. Waar ben ik in godsnaam beland. Ik wou gewoon een dokter zien.

De aanleiding voor de afspraak was een plotse opstoot van onregelmatige hartslagen en een algemeen, grotendeels intuïtief, gevoel van onbehagen. Toen ik mijn eigen bloeddruk nam, was hij, liggend op de zetel, 16 over 8. Dat leek me hoog, maar ik bedacht dat ik deze namiddag koffie had gedronken en dat ik het misschien niet goed gehoord had. Met de stethoscoop hoorde ik voorlopig niet al te veel extrasystoles.

Gelukkig was de dokter bijzonder vriendelijk en reageerde hij niet al te slecht op mijn verhaal. Mijn verleden kan nogal grauw klinken, wanneer ik mijn koele, analytische relaas doe. Ook hij nam mijn bloeddruk. 18 over 10. Tot driemaal toe mat hij het. Maar hij had zich niet vergist.
Hij printte een EKG af om de arrythmieën in beeld te brengen, maar die bleken op dat moment uit te blijven. Wel is mijn hartslag te snel, en is mijn arteriële bloeddruk fenomenaal veel te hoog.

Mijn levensstijl, is lang na mijn gebruik nog die van een junk gebleven. Slaaptekort compenseren met middelen (koffie, redbull), roken, onregelmatig eten, onregelmatig slapen, mijn bed gebruiken voor allerlei dingen buiten slapen, weinig tijd nemen om echt stil te staan bij lichamelijke signalen, … Het is tijd dat ik meer zorg draag voor mezelf. Maar dat is een bijzonder moeilijke oefening, voor iemand die dat ten eerste nooit geleerd heeft, en ten tweede doodsbenauwd is om het lichamelijke al te veel aandacht te schenken.
Mijn lichaam en haar zintuigen hebben dingen doorstaan die een kind niet kan bolwerken, waardoor mijn geest er afstand van heeft genomen. Mijn leven speelt zich af binnen mijn hersenpan, het fysieke is een feedbacksysteem maar meer ook niet.

Misschien was het ook wel een manier om de eenzaamheid minder te moeten voelen.

Van eten kan ik amper of niet genieten, het is een taak die ik mezelf moet opleggen en die ik met Spartaanse discipline binnen de perken van mijn zieke denkpatronen houd. Slapen is heerlijk, maar is geassocieerd met de angst van de insomnie. Uren voor ik ga slapen tracht ik me al mentaal voor te bereiden op het slaapritueel, wat neerkomt op uitstelgedrag tot ik bijna omval van vermoeidheid. Drinken doe ik wanneer mijn slokdarm zichzelf van binnenuit haast kapotschuurt van de droogte tijdens het slikken. Of om te helpen om eten naar beneden te duwen. Plassen doe ik wanneer ik, op een onverhoeds moment, een pijnscheut voel in mijn rechterlies. Tiens, toch even naar de WC. Kakken doe ik na mijn tas koffie ‘s ochtends, en het is quasi dagelijks veel te zachte stoelgang. Mis ik die kleine kans, dan vergeet ik de rest van de dag dat ik naar het toilet moest en is het wachten tot de ochtend erop.

Het is een schande, hoe slecht ik voor mezelf zorg. Ik kan het niet. Ik weet niet hoe het moet. Ik wou dat iemand voldoende van me kon houden, dat hij me daarin zou dragen. Maar helaas moet men zulke dingen alleen leren doen, in het leven moet je alleen kunnen zijn.
Nee, dat is zelfmedelijden. Ik zou zelf gelukkiger zijn, moest ik mezelf aanleren om beter voor mezelf te zorgen. Daar gaat het over.

Met koffie moet ik stoppen. De koffie die ik zet, na een moeizame nacht waarin ik slechts 3 uur echte slaap had, is er één met 6 grote scheppen voor één tas. Met energiedrankjes moet ik zeker ook stoppen. Mijn rust moet ik beter bewaken. En ik moet betablokkers nemen, Emconcor, om die verrekte bloeddruk naar beneden te halen voor mijn arteriën ergens via een aneurysma een weg zoeken om die absurde druk kwijt te kunnen.
Dat was wel even wakker worden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s