Een tijger

Mijn strepen had ik al
bij mijn geboorte.

Als een tabula rasa
verontwaardigd krijsend.
Een tabula razend.

Het innerlijke roeren
blijft onzichtbaar.

De taal die je ontwerpt
reikt de afstand niet.
Ontoereikend, met de nadruk op “toe”.

Was iemand maar dicht.
Nabij.
Benader mij.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s