Bot

Een mistige kater hangt in mijn hoofd, en ik word overmand door een bijna onweerstaanbare drang om middelen te gebruiken. Het is verdorie ook weer volle maan, om alles nog veel erger te maken. De stijgende, en volle maanperiode is een opdringerig gevoel van gedrevenheid, ook al slaag ik niet in realistische plannen -laat staan uitvoeringen.

Mijn geest zit helemaal vol, wanneer alles stil is (wat ik niet kan toelaten) en ik me even concentreer, zou ik zweren dat ik in een rumoerig klaslokaal sta vol joelende kinderen. Zo luid zijn de gedachten, zo talrijk zijn ze, zo simultaan. Alleen middelen kunnen me dempen, en als ik me niet demp, maak ik vergissingen. Inschattingsfouten, vooral.

Anderzijds hapert mijn geheugen de laatste tijd, omdat ik meer gebruik. Per ongeluk maakte ik een fout op het werk, gelukkig voor mij zonder gevolgen. Maar onmiddellijk voelde ik me rusteloos, omdat ik het verband leg met mijn gebruik en dat ik hier een verantwoordelijkheid in draag.
Integriteit en ethiek zijn me heilig, maar dermate dat ze het me moeilijk maken. Ik ervaar boosheid, droefheid, teleurstelling, doordat ik in het dagelijks leven merk dat mijn waarden niet gedeeld worden door de hele wereld. Het zijn die dingen die me naar gebruik toe stuwen, en ik zie dit mechanisme zich ontplooien, maar doe niets om het te deflecteren. Ik sta erbij, en ik kijk ernaar.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s