De olifant

Het was vandaag hels. Ik werd uitgescholden, vernederd, verworpen en bedreigd. Uiteindelijk ben ik gaan schuilen bij een patiënt op de kamer, waar veel personeel bang van is. Hij verstond het meteen. “Blijf maar wat bij mij zitten, hier ben je veilig”, zei hij. De schat.

Ik ben zo fier. Zo fier op mijn beroep. Wist iemand maar, hoe wij dapper blijven doorzetten, hoe wij in de vervelende uren voor het slapengaan, nog agressie en irrationele angsten trotseren. Hoe wij doodsbang de ander gerust stellen, hoe wij proberen alles op te vangen, terwijl er maar dingen blijven vallen.
Vroeger was er op TikTak een potje dat heen en weer ging op de bodem van het scherm, en er vielen witte eieren of bollen uit de lucht die daarin werden opgevangen. Ik voel me soms dat potje, alleen vallen de eieren veel te snel en lukt het niet altijd om ze allemaal op te vangen. Soms spat er eentje uit elkaar op de vloer.

Maar ik ben ook zo fier op hen. De mensen waarvoor ik kom werken. Zij die volledig overspoeld en overwoekerd worden, genadeloos geteisterd door hun verleden. Zij die in het vagevuur leven, en nog de moeite nemen om mij te bedanken wanneer ik hen medicatie geef. Zij die vanuit de verschroeiende vlammen van hun verdriet nog oog hebben voor de dingen die ik doe, en appreciatie tonen. Zij zijn fenomenale titanen, die de beledigingen en de dwaze verwerping van onze samenleving dragen. Als immense bergen, die hoog in de lucht verdwijnen in de mist van de atmosfeer, die zij achteloos op hun schouders laten rusten, alsof het niets is.

Ik denk in het bijzonder aan een man, een erg grote man. Dat is een beetje zijn vloek. Ik noem hem altijd grappend de olifant in de porseleinkast, dat vindt hij erg toepasselijk. Zo kent hij zichzelf, zo is hij altijd verfoeid geweest tot in een hoekje van de kamer. Een hoekje, dat voor zijn goedaardige hart veel te klein was.
Hij mag echter niet vergeten, dat de olifant het tederste, verstandigste dier in het dierenrijk is. De grote olifant kan met zijn slurf het allerkleinste bloemetje plukken. De olifant in de porseleinkast zal niets breken.

Ik werk voor helden en heldinnen. Elke dag.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s