Helft

Volgens mij wil ik geen relatie. Mijn hele leven werd ik groter met de vastgeroeste idee dat ik ooit een man zou vinden die alles voor mij duidelijk zou maken, en vereenvoudigen vooral. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik besef dat dat helemaal niet is wat ik wil. Een primitiever, ontwikkelingsgestoord deel van mij wil het comfort daarvan natuurlijk wel, maar de volwassene beseft dat dat helemaal niet gezond is. Dat zou mij verschrikkelijk afhankelijk van iemand maken, en geen enkel mens heeft de integriteit om zo met mij om te gaan, dat ik daar beter van zou worden. Zeker geen man -sorry.

Ik ben geen feministe. Helemaal niet. Ik vind het hele feministische discours vaak een hele hoop gejank om helemaal niks. Maar mannelijke integriteit bestaat eigenlijk niet. Dat heeft de geschiedenis van de mensheid ondertussen wel bewezen, denk ik. Daar moet ik niet dieper op ingaan.

De laatste tijd is er iets nieuws in geslopen. Onverschilligheid, denk ik. Ik voel me niet eenzaam, ik ben omringd door leuke mensen die mij heel graag zien. Er ontbreekt niets meer, waar ik vroeger altijd het gevoel had, dat er een groot gapend gat was. Of toch, dat gat is zich alras aan het dichten.
Ik had juist enkele dagen vrij, en ik heb eigenlijk bijna vier dagen aan een stuk in mijn appartement doorgebracht. Volmaakt tevreden, met alles. Alles wat gebeuren moest, was gebeurd. Ik procrastineerde niet. Ik genoot, van de rust, van de privacy, van de intimiteit van het huiselijke welbehagen. Ik heb niemand gemist.

Af en toe moest ik naar de winkel, en dan verschanste ik mij achter de anonimiteit van het stadsleven met een hoofdtelefoon en de radio. En dan kookte ik, tortilla’s en spek en pasta en heel veel popcorn. De wereld kon m’n rug op. Die momenten kunnen niet blijven duren, uiteraard, want ik heb een job en een maatschappelijke rol. Er is een context waar ik deel van uitmaak, en er is een zekere verplichting om daar af en toe ook in te investeren. Wat ik verschrikkelijk vind, overigens, het voelt alsof ik die mensen allemaal bedrieg wanneer ik uit pure verplichting (en dus uiteindelijk eigenbelang) contact met hen opneem. Maar goed, “dat hoort erbij”. Dat zeggen ze toch.

Waar in godsnaam is er in mijn leven ruimte voor iemand anders? Hij mag niet teveel praten, maar hij moet wel bewondering bij me oproepen wanneer hij spreekt. Hij mag me niet het gevoel geven dat ik aan iets moet voldoen, maar hij mag ook niet alles van me zomaar nemen. De man die indruk op mij zou kunnen maken, is zo verschrikkelijk specifiek en complex, dat hij gewoon niet bestaat. Mijn puzzelstuk is zo grillig dat daar geen ander op zou passen.

Ik verlang eigenlijk wel nog steeds naar die “entiteit”, merk ik plots. Maar ik besef meer en meer dat hij niet bestaat, en dat het dan voor mij ook allemaal niet nodig is. Het is gedaan om het met minder te doen, dàt is het. Liever alleen, dan met minder dan perfectie.
En met perfectie bedoel ik, totale onvolmaaktheid die ervoor zorgt dat ik ermee kan leven.

Daarnaast hou ik van de anticipatie. Het volslagen onbekende van het vrijgezellenbestaan. Waar zal ik zijn over vijf jaar? Mensen zijn zo saai en fundamenteel voorspelbaar, dat een relatie al meteen een hele boekhouding en uitstippeling met zich meebrengt. Er sterft een wild, losgeslagen deel dat in elke mens leeft. Ik wil een relatie waarin dat kan bestaan. Maar ik denk dat het ene het andere uitsluit, en ik heb daar moeite mee.
Stiekem vind ik de hele mijmering over wie mijn hart zal veroveren leuk genoeg, dat ik de magie van het ongewisse niet wil verstoren door een werkelijke platvloerse man daar in te plaatsen. Plato verstond mij. Sommige dingen zijn volmaakt in de ideale wereld van de geest, van de ziel. Zij hebben geen plaats in de wereld van de vorm, van het beeld. De dingen zoals zij niet geweten maar bedacht worden, gaan kapot wanneer zij in de vormelijke werkelijkheid komen te bestaan.

Daar gaat het mij gewoon maar over.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s