Wortel

Vandaag deed ik een dutje in mijn zetel en werd ik met een onbehaaglijk gevoel wakker. Eigenlijk sluit ik doorheen de dag zelden de gordijnen, omdat het daglicht naar mijn planten moet, en ik bovendien weinig zie van mijn overburen en er dus vanuit ga dat ook zij weinig van mij zien. Zelfs ‘s nachts en ‘s avonds doe ik ze vaak niet toe. Maar ik word paranoïder, vandaag werd ik wakker met het gevoel dat “ze” me bekeken hadden. Of dat ze vonden dat ik een schandalige levensstijl had. Televisie kijken, liggen, heel veel liggen, soms denken en urenlang liggen, zonder iets te doen.

Natuurlijk werk ik meestal wel, maar er was een periode dat ik minder thuis was. Dat ik meer energie had om dingen te gaan doen, of dat mensen rondom mij ook meer energie hadden en dat ik beweeglijker was. Maar misschien werk ik ook meer, of is mijn rol stressvoller geworden op het werk.
In elk geval voel ik mij al enkele dagen slecht in mijn vel en heb ik al een langere tijd het sluimerende gevoel dat er iets mis aan het gaan is. Het was allemaal begonnen vorig jaar rond het begin van de winter, toen ik me zorgen begon te maken om mijn hart. Dokters bogen zich over de kwestie, en er bleken inderdaad wat problemen te zijn rond bloeddruk en regelmaat, maar niets waar meteen op moest worden ingegrepen. Meerdere keren per week lig ik echter in mijn bed urenlang te zweten van irrationele angst dat mijn hart zal ophouden met kloppen. Paniekaanvallen zijn dat, meer niet.

Maar waarom? Waar komt het vandaan? Ik begrijp het niet zo goed.

Na mijn opname was mijn gedrag onder controle, ik had geleerd in een stevige omkadering terug te functioneren en mij aan te passen aan de omgeving, in plaats van de omgeving aan te vallen en aan te passen aan mij (desnoods door middel van geweld). Na mijn opname heb ik ook eigenlijk geen geëngageerd beroep meer gedaan op hulpverlening, omdat mijn vertrouwen in hen helemaal kapot was gegaan. Alle mensen zijn feilbaar, ook hulpverleners. Psychologen waar ik op intake kom, staan met de mond vol tanden te luisteren naar mijn verhalen en weten niet waar ze moeten beginnen. Uiteindelijk stranden we in details, een collega met wie het niet klikt of zelfbeeld of zo. Terwijl zelfbeeld, vertrouwen, sociale interactie en die dingen allemaal symptomen zijn van iets veel groter.

Er is nog vanalles wat duidt op onbehagen, er is middelengebruik en er is niet aflatende boulimie. Waarom hebben andere mensen dat niet, wat is er mis met mij waardoor ik ongezonde dingen moet doen om mijn geest gezond te houden? Is het een kwestie van te weinig aandacht aan het heden besteden?
Het is evident dat ik wat dankbaarder zou mogen zijn voor wat ik heb. Niet van dingen, dat interesseert me helemaal niet (hoewel mijn appartement als geheel me wel heel dierbaar is), maar van lieve mensen rondom mij. Hoewel ik graag en veel liefde kan geven, is het niet zo eenvoudig om ze te krijgen. Nochtans zit mijn hoofd al voortdurend naar de toekomst te kijken, wat zal ik worden, hoe zal mijn leven eruit gaan zien, hoe zal ik zijn over vijf jaar, wat zal er gebeuren in de wereld, hoe zal ik morgen zijn? Eigenlijk denk ik 90% van de tijd aan morgen, festivals in het verschiet, reizen, plannen. Dat besef ik plots. Alleen wanneer ik een film bekijk en me laat meeslepen, houdt dat even op.

Ik zou ‘s avonds bij geen plannen mezelf de regel moeten opleggen van alleen naar de komende paar uren te kijken. Niet jaren in de toekomst, want dat is veel te veel en beangstigend en zwaar. Ik word er bang van, en ik voel me nietig. Ik moet me wortelen, in het Nu. Het Nu is onweerlegbaar, daar is geen twijfel of subjectiviteit, het is er gewoon, zoals het er is.
Daar moet ik leren een veilig gevoel uit te halen. Want hoe bang ik nu ben, kan ik niet eindeloos blijven leven. Dan ben ik uitgeput over vijf jaar-ssht! Dat is al te ver vooruit. Stop.

Update: Dan begin ik onmiddellijk te huilen! Het Nu is blijkbaar toch niet zo leuk.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s