Revoltez-vous

In zijn pleidooien heeft Dirk De Wachter het altijd over het feit dat onze samenleving teveel nadruk (met de nadruk op ‘druk’) legt op de leuke dingen, en dat verdriet en lijden een beetje weggemoffeld worden. Daar ben ik het mee eens, maar ik vind de gedachte onvolledig.

Wat mij een bijzonder relevante aanvulling lijkt, is waar het lijden en het verdriet uit voortkomen. Zij ontstaan vanuit de verontwaardiging, het onvermogen om iets te aanvaarden. De dood van een geliefde, het plotse overlijden van een kind. Verlies van werk zelfs, een traumatische gebeurtenis die voor altijd de persoonlijkheid ketent en bepaalt.
Maar het zijn niet alleen die dingen. Menselijk verdriet heeft haar plaats in het leven, maar vooral ook de verontwaardiging zelf. Het is juist heel belangrijk, dat boosheid en kritiek bestaan, ook over banale dingen. Het is heel belangrijk dat het mij oeverloos frustreert, wanneer mensen ondoordachte veralgemeningen uiten over medemensen.
Zonder verontwaardiging, zonder een pertinente, volgehouden weigering om sommige dingen te aanvaarden zoals ze zijn, kan er geen coalitie, geen empathie zijn. Mensen die “eronder door” gaan, zijn zij die, ondanks dat zij hun werk verliezen, hun sociale contacten, de integriteit hebben om te blijven vasthouden aan hun verontwaardiging. Zij houden stand, waar iedereen wijkt.

Nee, ik zal nooit leren om “hiermee om te gaan”, want dit voelt voor mij verkeerd en alles mag verzuipen en verbranden om mij heen, ik mag zelfs mijn geestelijke gezondheid eraan verliezen, dan nog zal ik dit niet accepteren.
Dat is eigenlijk wat Gandhi deed.

Zonder die revolte blijft er enkel nog onverschilligheid over. De afschuwelijke leegte van de onverschilligheid. Geen verwondering meer, geen verrassing, geen mededogen. Alleen totale afvlakking, van alles.

Dat voelt voor mij completer aan, dan Dirk De Wachter zijn woorden. Hij bedoelt hetzelfde denk ik maar hij vergeet het precies altijd te zeggen. Terwijl dat voor mij juist de clou van de patiëntenzorg is. Er wordt altijd gezegd dat we op zoek gaan naar een manier om om te gaan met de ziekte. Ik vind dat zo verkeerd!
Het is juist het onvermogen (zo wordt het genoemd, maar het is een categorieke weigering, dat klinkt al veel minder pejoratief en condescendent) dat gekoesterd moet worden. Het is die weigering, die zo schoon en zo puur is. En zo echt.

Het is dat “onvermogen”, wat zo authentiek menselijk is. Dààr moeten mensen in gesteund worden, zij moeten zelfvertrouwen krijgen in de legitimiteit van hun zogenaamde ziekte. Zij verdienen het om gevalideerd te worden in hun revolutie, ook al kramen ze waanzin uit -daar gaat het gewoon helemaal niet over.
Zij stellen de dingen in vraag, zij krijgen bepaalde zaken niet verwerkt omdat dat gewoon niet hoeft. Hun razernij over bepaalde onrechtvaardigheden dient bijgevallen te worden, en hun niet-aflatende pogingen om daar iets aan te doen hoogstens gekanaliseerd of gematigd, zodat zij zichzelf of anderen niet kwetsen.

Ikzelf vecht ook nog altijd, elke dag opnieuw. Tegen onbegrip, tegen domheid, tegen onverschilligheid. Met zoveel overgave, met zo ongelooflijk veel overgave, dat ik flirt met de grenzen van mijn kunnen. Mensen zijn soms bezorgd om mij, zeggen dat ik mezelf zou kunnen verliezen, dat ik, als ik eronderdoor ga, niemand meer kan helpen.
Dat is echt afschuwelijk, dat mensen zo denken. Dat is echt een kanjer van een denkfout. Hoe kan ik mezelf harder verliezen, dan door te aanvaarden dat sommige collega’s onze mensen minderwaardig vinden? Hoe kan ik nog harder “falen”, dan door op te houden met te proberen daar een tegenkracht op te zijn, hoe gargantuaans die taak ook moge zijn?

Als mijn onvermogen om me daarbij neer te leggen als ziekte getaxeerd wordt, dan ben ik liever ziek dan een gezond functioneel onderdeel van de samenleving waarin dat het onderscheid is.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s