Migratie (een heel slecht gedicht)

‘t Is hier te koud
om na te denken.
Het is tijd
om als een boze gans
naar ‘t Zuiden uit te wijken.

Ik ben te oud
om zo te zwenken,
om altijd
als een kind uit balans
anderen dan maar te verwijten.

Maar het wordt benauwd.
Mijn veren verwelken.
Kijk!
Mijn poten vriezen vast
in de ijzige wintervijver.

‘t Is vertrouwd
om op mijn wenken
geheid
bediend te willen zijn. Een dans
die maar niet lijkt te slijten.

Tijd dat ‘t ophoudt,
om te bedenken
-net op tijd-
dat het de twijfel was
die het landschap verrijkte.