Google Maps

Een zoektocht wroet zich door mijn lichaam, zoals zenuwcellen zich naar mijn extremiteiten duwen, zoals haarvaten zich doorheen mijn weefsel priemen. Met een herwonnen sereniteit vind ik terug toegang tot de waarden die mij zijn meegegeven, maar die ik verstoten heb, toen die voor mij samenvielen met het ongezonde klimaat dat het gezinsleven in mijn jeugd tekende.

Vandaag besef ik dat mijn gevoel voor cultuur, esthetiek en mijn begrip van de mens, voortkomen uit een immense basis die mijn voorouders voor me gelegd hebben. En ik besef ook, dat de faalangst die daarmee gepaard ging toen ik opgroeide en aan meer en meer verwachtingen werd blootgesteld, ervoor heeft gezorgd dat ik dit van me heb willen af schudden. Ik heb het ontkend, verscheurd.
Als een navelstreng die me van voedsel voorzag, die mijn geest dreigde te laten volgroeien. Op hetzelfde moment stopte ik met eten, om ook mijn lichaam tegen te houden. Opgroeien leek gelijk te staan aan loodzware taken en verantwoordelijkheden.

Het fijnzinnige klimaat waar ik in opgroeide, is helemaal geen verdienste van mij, maar gewoon een geluk. Dat begrijp ik nu, en dus ook dat het mij niet opzadelt met verplichtingen.
Dat is een zeer bevrijdend inzicht, wat van mijn creativiteit een veel minder zwaar gevoel maakt. Zij is niet langer zo beslommerd door angst, droefheid of kwaadheid. Merkwaardig eigenlijk, dat ik zo veel jaren nodig had, omdat dat zo te zien. Daar probeer ik niet te vaak aan te denken, want daar komen slechts spijtgevoelens van, die vruchteloos zijn.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s